تحول یادگیری در عصر دیجیتال و تأثیر آن بر آموزش دختران
دوره 7، شماره 1، بهار 1404
https://doi.org/10.22034/jwir.2025.737016
اعظم محمدی، مهسا پناهی کازرونی، محمد مهدی ریحانی، سید مجتبی جمیله، علی رضا اسدالله زاده
چکیده مسیر تحولآفرین آموزش در چهارمین انقلاب صنعتی بر نقش حیاتی ادغام فناوری و آموزش تأکید دارد. این حوزه میانرشتهای با رویکردهای فعال و مسئلهمحور مانند یادگیری مبتنی بر بازی، یادگیری ترکیبی و رویکردهای یادگیری مبتنی بر پروژه مشخص میشود که در مواجهه با تغییرات ناشی از همگرایی فناوریهای پیشرفته، از اهمیت ویژهای برخوردار است. در این میان، توسعه ابزارهای دیجیتال و هوش مصنوعی، فرصتهای بیسابقهای برای بهبود یادگیری شخصیسازیشده و تعاملمحور ایجاد کرده است. بااینحال، ادغام فناوری اطلاعات و ارتباطات در کشورهای درحالتوسعه، از جمله ایران، با چالشهای قابلتوجهی روبهرو بوده و بحثهایی پیرامون تأثیر آن در کاهش تجربیات عملی و تعامل کاربردی در محیطهای آموزشی مطرح شده است. علاوه بر این، مقاومت معلمان در برابر تغییرات فنآورانه، کمبود منابع مالی و محدودیتهای زیرساختی از دیگر موانع پیش روی این تحول محسوب میشود. با توجه به اهمیت روزافزون محتوای آموزشی دیجیتال، این مطالعه با استفاده از مرور نظاممند، به بررسی میزان اثربخشی و نحوه اجرای یادگیری دیجیتال در دختران و زنان میپردازد. این مقاله از رویکردی نظاممند برای گردآوری دادههای اولیه استفاده کرده است. در این جستجو، ۱۶ مقاله شناسایی شد، یافتههای این پژوهش نشان میدهد که یادگیری دیجیتال تأثیر مثبتی بر افزایش تعامل دختران و زنان، بهبود عملکرد تحصیلی و تقویت علاقه به موضوعات علمی دارد. همچنین، بهرهگیری از روشهای یادگیری ترکیبی و ابزارهای چندرسانهای میتواند باعث تقویت تفکر انتقادی میشود. بااینحال، موفقیت این برنامهها مستلزم آموزش و حمایت مستمر و تدوین سیاستهای آموزشی انعطافپذیر است.
